1 ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ, ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ

ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਰਹੇ ਹੋ।

2 ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ

ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,

ਆਦ ਤੋਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਤੂੰ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ।

3 ਤੂੰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਅਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਾਣੀਓ, ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮੁੜੋ।

4 ਤੇਰੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ,

ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਬੀਤਿਆ ਹੋਵੇ,

ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਇੱਕ ਪਹਿਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ।

5 ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,

ਉਹ ਸਵੇਰ ਦੇ ਨਵੇਂ ਘਾਹ ਵਰਗੇ ਹਨ:

6 ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਉਹ ਉੱਗਦੇ ਹਨ,

ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਤੱਕ ਇਹ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

7 ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਸਮ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ,

ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਗਏ ਹਾਂ।

8 ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ,

ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।

9 ਸਾਡੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹਨ;

ਅਸੀਂ ਹਉਕੇ ਭਰ ਕੇ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

10 ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਦੇ ਦਿਨ ਸੱਤਰ ਸਾਲ ਹੈ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ ਤੇ ਅੱਸੀ ਸਾਲ, ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ;

ਤਾਂ ਵੀ ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਲ ਵੀ ਦਰਦ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ;

ਅਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਹੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।

11 ਜੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੁੰਦੇ!

ਤੁਹਾਡਾ ਕ੍ਰੋਧ ਇੰਨਾ ਹੀ ਮਹਾਨ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਡਰ ਹੈ।

12 ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਦਿਨ ਗਿਣਨਾ ਸਿਖਾਓ,

ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਦਿਲ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੋ ਜਾਣ।

13 ਯਾਹਵੇਹ! ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਰਹੇਗਾ?

ਆਪਣੇ ਸੇਵਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਹਿਮ ਕਰੋ।

14 ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਟੁੱਟ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰ,

ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਆਨੰਦ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਈਏ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰੀਏ।

15 ਜਿੰਨੇ ਦਿਨ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਤਾੜਨਾ ਦਿੱਤੀ, ਓਨੇ ਦਿਨ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ,

ਜਿੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ ਵੇਖੀ ਹੈ, ਓਨੇ ਸਾਲ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।

16 ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣ,

ਤੇਰੀ ਸ਼ਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ।

17 ਯਾਹਵੇਹ ਸਾਡੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।

ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ,

ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ।