1 ਹੇ ਸ਼ਾਸਕੋ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਸਹੀ ਬੋਲਦੇ ਹੋ?

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਨਿਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?

2 ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੇਈਮਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋ,

ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

3 ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ ਕੁਰਾਹੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ;

ਉਹ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਭਟਕਦੇ, ਅਤੇ ਝੂਠ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।

4 ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਸੱਪ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਹੈ,

ਉਸ ਨਾਗ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰ ਲਏ ਹਨ,

5 ਤਾਂ ਜੋ ਸਪੇਰਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪਵੇ,

ਫਿਰ ਚਾਹੇ ਸਪੇਰੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਸੁਰੀਲੀ ਹੋਵੇ।

6 ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦੇ;

ਹੇ ਯਾਹਵੇਹ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਦੀਆਂ ਦਾੜ੍ਹਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਪਾੜ ਦੇ!

7 ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਣ ਦਿਓ ਜੋ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;

ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਮਾਨ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਘੱਟ ਜਾਣ ਦਿਓ।

8 ਉਹ ਉਸ ਘੋਗੇ ਵਰਗੇ ਹੋਣ ਜੋ ਤੁਰਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,

ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਗਰਭਪਾਤ ਵਾਂਗੂੰ ਹੋਣ ਜੋ ਕਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ।

9 ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਰਤਨ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਸਕਣ,

ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਹਰੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ, ਦੁਸ਼ਟ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।

10 ਧਰਮੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਦਲਾ ਲੈਣਗੇ,

ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋਣਗੇ।

11 ਤਦ ਲੋਕ ਆਖਣਗੇ,

"ਯਕੀਨਨ ਧਰਮੀ ਅਜੇ ਵੀ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ;

ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਇੱਕ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।"